عکس و مطلب بسکتبال.

*  پاس دادن و دريافت کردن :
پاس دادن يعني رد کردن توپ به بازيکن هم تيمي خود.  پاس دادن و دريافت کردن، يکي از مهمترين حرکات اساسي در هر تاکتيک تيمي است.
براساس شرايط مختلف بازيکن مهاجم، بازيکنِ مدافع و تاکتيک تيمي، انواع مختلفي از پاس، مورد استفاده قرار ميگيرد . در اين مبحث به چند نوع بسيار رايج اشاره ميشود که عبارتند از:  پاس دو دست سينه به سينه يا مستقيم، پاس يک دست سينه و زميني، پاس دو دست بالاي سر، پاس بيسبالي، پاس دو دست زميني، پاس هوک و پاس نزديک يا دست به دست.
*  دفاع فردی :
يکي از اصول اساسي بازي بسکتبال، مهارت دفاع فردي است. اجراء ماهرانه دفاع به افراد تيم امکان ميدهد که تاکتيکهاي دفاع تيمي را به خوبي اجراء کنند.
براساس شرايط مختلف، انواع مختلفي از دفاع فردي به کار برده ميشود که عبارتند از: دفاع بسته يا نزديک Close -، دفاع از مهاجم دور از توپ يا دفاع باز Open - دفاع از پاسگيرنده يا دفاع از مسير پاس Deny- و دفاع از بازيکن زير حلقه Over play. 
*  دريبل کردن : 
رد و بدل شدن توپ بين دست و زمين را دريبل گويند. اين مهارت تنها وسيله حرکت بازيکن با توپ در زمين است. 

*  کار با توپ :
مهارت کار با توپ، به شيوه گرفتن توپ در تمام تکنيکهاي بسکتبال گفته ميشود. هدف اصلي تمرينات آن آشنائي کامل فرد با وزن، قطر و اندازههاي توپ است. يک مهاجم خوب بايد در حين اجراء حرکات اساسي مانند شوت، پاس، دريبل، چرخش، تغيير مسير و ريباند، قادر به حفظ و کنترل کامل توپ باشد. اين امر ممکن نخواهد بود مگر با کسب مهارت در کار با توپ. 
*  تعادل :
در بازي بسکتبال به علت وجود سرعت زياد در حرکات، توقفهاي ناگهاني، تغيير مسيرها و جابه جائي در جهت هاي مختلف، پرشها و بسياري از حرکات ديگر در حمله و دفاع، تأکيد بر حفظ تعادل، مورد توجه اکثر مربيان است. 
*  کاربرد مهارت تعادل :

اين مهارت، براي انجام تمام مهارتهاي بسکتبال ضروري است. مانند: تعادل در حرکت پاي دفاع، تعادل در فرود بعد از ريباند، تعادل براي پرش شوت جفت، تعادل در هنگام پاس دادن و دريافت کردن و ... 
*  مهارت تغيير مسير : 
اين حرکت از حرکات گول زنندهاي است که مهاجمان با توپ و بدون توپ و حتي مدافعان ميتوانند از آن استفاده کنند. 
*  مهارت چرخش : 
چرخش عبارت است از حرکت دوراني حول يک پا که ميتواند بدون توپ يا با در اختيار داشتن توپ انجام شود. معمولاً چرخشها براساس کاربردهاي مختلف انواعي دارند که عبارتند از: چرخش خارجي outside turn چرخش داخلي inside turn و چرخش برگشتي revers turn که در حالت ساکن يا در حين دريبل اجراء ميشود

لازم است هر بازيکن بياموزد چگونه مؤثّر (زيرا هدف نهايي انجام صحيح کار است) و همچنين مفيد (حرکت در بهترين طريق) حرکت کند. به آنها ياد داده براي کاستن از حرکتهاي اضافي زمان و مکان را در نظر داشته باشند تا در چابکي و تعادل، کسب مهارت کنند. به بيان ديگر، بازيکنان بايد بدون هدف حرکت نکنند.

بسکتبال بازي چابکي (دست و پا) و سرعت (حرکت کل بدن) در زمان مناسب است. آموزش بايد همواره به اين اصل تکيه داشته باشد: انجام کار صحيح – همراه با چابکي – و بعد، انجام حرکت صحيح و سريع در زمان مناسب.

پنج حالت و حرکت اصلي که بايد آموزش داده شوند عبارتند از: طرز ايستادن، شروع حرکت، گام برداشتن، توقف و پرش.

حالت ايستادن مناسب (وضعيت)

بازيکنان بايد بياموزند که در هر لحظه آماده حرکت باشند و عادت ايستادن صحيح ورزشي براي حرکتهاي سريع را در خود تقويت کنند. آموزش حالت ايستادن يک کار پرمشقت است و هنگام کار با بازيکنان تازه کار بايد صبور بوده، زيرا آنها ممکن است قدرت و استقامت عضلاني براي حفظ حالت بدن براي مدت طولاني را نداشته باشند.

به بازيکنان آموزش داده شود که هنگام ايستادن، حالت مناسبي داشته باشند (آماده بودن براي هر چيز، احساس چابکي). باقي بودن در حالت ايستادن مناسب کار سختي است؛ آنها بايد حالت راحتي داشته باشند در حالي که يک حالت سخت، غيرطبيعي و قوز کرده به خود گرفته اند. بطور متوالي کسب و حفظ حالت ايستادن صحيح به آنها يادآوري شود. اگر به موقع بر حالت ايستادن تأکيد شود، بازيکنان و بطور خودکار آن را ياد مي گيرند.

حالت پا

بهترين حالت استقرار پاها در اکثر موقعيتها، جلو و عقب قرار دادن آنهاست. فاصله پاها به اندازه عرض شانه باشد و به گونه اي قرار گيرند که پاشنه يک پا و پنجه پاي ديگر در امتداد يک خط افقي نسبت به استقرار بازيکن قرار گيرند. (شکل 1-1). اين حالت ايستادن بايد به صورت عادت درآيد تا هنگام نياز، بازيکن قادر به حرکت درهر جهتي باشد.

حالت ايستادن موازي پاها در شکل 1-2 نشان داده شده است. اين حالت براي حرکت جانبي استفاده مي شود، همچنين براي گرفتن توپ و توقّف بعد از دريبل و واکنش در يک حرکت جانبي، از اين حالت استفاده مي شود. بازيکنان به موقع ياد خواهند گرفت کدام حالت ايستادن مناسب کدام موقعيت بازي است.

شکل 1-1: حالت عقب و جلو پاها (ديد از بالا). رابطه پاشنه و پنجه، فاصله پاها برابر عرض شانه است.

شکل 1-2: ايستادن با پاهاي موازي (ديد از بالا). رابطه پنجه با پنجه، فاصله پاها برابر عرض شانه است.

تقسيم وزن بدن

وزن بدن بايد به طور مساوي از جلو به عقب، از چپ به راست و بين پاها تقسيم شود. پاشنه ها بايد روي زمين باشند و بيشتر وزن روي سينه کف پاها قرار گيرد، هر چند فشار وزن بايد روي پنجه ها و پاشنه ها احساس شود.

بازيکنان ممکن است به اشتباه وزن خود را روي سينه پاها قرار داده و پاشنه ها را از زمين جدا کنند، اما اين حالت از نيرو و سرعت حرکت مي کاهد يعني براي انجام هر حرکت قدرتمند ابتدا بايد پاشنه ها روي زمين قرار داده شود. يک روش مناسب براي آموزش حالت خوب ايستادن اين است که از بازيکنان بخواهيم اصطلاحاً پنجه عقابي بايستند که در آن پاشنه ها روي زمين و پنجه خميده است.

بازيکنان هنگام دفاع بايد يک چيز ديگر را به حالت ايستادن خود بيفزايند، پاي آتشين. معناي آن فعال نگاه داشتن پاها و حرکت مداوم بدون جدا شدن از زمين است، مهارتي که عضلات را براي حرکت آماده نگاه مي دارد. آنها بايد تصور کنند روي بستري از زغال داغ ايستاده اند، اما اجازه ندارند پاهايشان را از زمين بلند کنند.

حالت سر و بدن

سر، به علت اندازه و قرار گرفتن در بالاترين نقطه بدن، کليد تعادل است. بازيکنان بايد سر را نسبت به محل قرار گرفتن پاها، وسط قرار دهند. سر بايد رأس مثلثي باشد که خود با محل قرار گرفتن دو پا تشکيل مي دهد و بايد در حالي که از روبه رو به آن نگاه مي کنيم، ساقهاي اين مثلث فرضي از نظر طول مساوي باشد (شکل1-3). سر همچنين بايد حالت مرکزيت نسبت به جلو و عقب بدن داشته باشد. بازيکنان بايد بياموزند بدن را راست و شانه ها را عقب نگاه دارند، ضمن اين که بدن اندکي از حالت کاملاً عمودي به جلو متمايل است.

شکل 1-3: سر، کليد تعادل، بالا نگاه داشته شده و هوشيار – رأس يک مثلث.